Het verhaal van Businka
Opnieuw een koude dag met wolkenloze hemel.Een dag om er niet op uit te gaan een dag om thuis te blijven.Toch, sta ik in de kou bij de bushalte te wachten en te wachten op de bus.Wachtend samen met andere mensen die ik totaal niet ken.. Voor mijn gevoel sta ik al lang te wachten..en ik zie dat het bij de rest ook zo is. Ik zie iedereen denken: Schiet op bus! We willen naar ons plek.. Eindelijk komt de bus.. ik voel de sfeer opklaren..
Ik moet die bus nemen. Als je eens zag hoeveel mensen die bus wilde nemen?! Ik mag van geluk spreken als ik erin kwam. Een grote menigte probeert zich in de bus te proppen met alle macht. Alsof hun leven ervan af hangt! Voordringen is hier heel normaal, want iedereen willen zitten. Oh oh oh als je eens zou moeten staan in de bus!
Uiteindelijk zie ik in een verre hoek staan een oude vrouw met allemaal tassen om zich heen verzamelt. Een tas klemt ze tegen haar lijf. Ik roep ze en sta op voor een oud vrouwtje met vermoeide ogen.
"Bedankt!"krijg ik vriendelijk terug.Gelijk merk ik onrust binnen een tas op haar knieën. De vrouw maakt voorzichtig haar tas openen met een rits.Opeens verschijnt een kat.
Mijn liefde voor katten begon al vanaf mijn 7 jaar. Toen kreeg ik mijn allereerste kat en ik noemde hem Myrzik. Hij was iets meer dan drie maanden oud en kwam uit een nestje van siberische katten van ons vrienden. Kort daarna kregen wij poes Aza. Tussen Aza en Myrzik klikte het meteen. Aza was zo lief. Samen kregen ze vijf kittens. De heel mijn leven woonde bij mij Siberische katten en kende ik aantal andere rassen. Maar, het ras van de kat die trekt direct mijn aandacht aan in de bus, kende ik helaas niet. Hoe de poes eruit zag vergeet ik nooit.
Haar ogen, als meren. In een oogwenk, verdronk ik in haar amandelvormige zeegroene ogen. De poes was machtig mooi. Haar elegant, harmonieus gebouwd slank lichaam, fijne lange poten, ovale voeten en een lange dunne staart trok me aan als een magneet. Haar vacht was zijdeachtig, fijn, egaal en totaal anders dan die van welk ras dan ook. Onvergetelijke , zilverachtige en blauwgrijs kleur sindsdien blijft altijd in mijn hart.
Meteen maak ik kennis met oude vrouwtje en blijf ik hangen in een gesprek.
Inmiddels weet ik wel dat mysterieus kat is een Blauwe Rus. Ik was diep in mijn hart geraakt. Mijn dag veranderde compleet toen stapte ik uit de bus.
Het is niet te geloven, maar dat gebeurde met mij 11 jaar geleden, precies twee dagen voor dat ik moest afscheid nemen met mijn land, familie,vrienden en kennissen. Afscheid nemen, is inderdaad één van de moeilijkste dingen in het leven.
Ik heb beslissing genomen verlaten het orthodoxe land met zeer mooie natuur en eeuwenoude cultuur.Dit was mijn land,mijn vaderland - Wit-Rusland.
Vanaf die tijd woonde ik in sprookjesachtige Nederland die is voor mij een moederland geworden.Van tijd tot tijd herinner ik de onvergetelijk mooie poes. Vaak droomde ik in gedachten over Blauwe Rusje.
In onze moderne wereld met al haar spanningen, met haar ademloze en vaak vermoeiende levensritme had ik geen mogelijkheid meteen blauwe wonder nemen.
Na zware auto ongeluk moest ik veel zitten in de rolstoel en heb geleerd om positief te blijven en werd bereid om weer helemaal opnieuw te beginnen.
Ik begon heel veel informatie te verzamelen over het ras Russische Blauw en bezoeken kattenshow.
Na volledige herstelling van mijn ongeval was ik al bijna klaar om mijn droom over een rusje te realiseren, maar weer een gebeurtenis.
Gelukkig was dat voor mij een zeer positieve verandering! Ik werd namelijk moeder!
Voor een kind is het ook goed om met een huisdier op te groeien. Maar, omdat de meeste Blauwe Russen hebben een uitgesproken hekel aan lawaai en rumoer, waardoor ze zich in gezin met opgroeiende kind mogelijk niet thuis voelen, moest ik mijn geduld weer inschakelen en wachten.
Het was oudejaarsavond 2008. In Russische cultuur is het gebruikelijk op oudejaarsavond een feestje te vieren. Dus, heb ik uitgenodigd mijn familie uit Belgie en mijn vriendin ( buurvrouw) met haar gezin om samen te gaan bij elkaar zitten, eten, drinken,praten en kijken naar de oudejaarsprogramma's op de televisie.
Opeens hoor ik van mijn vriendin dat ze wil een kat nemen voor kinderen. Samen verdiepen wij in de discussie over katten en hun karakter.
Twee weken later zitten twee vriendinnen uren lang aan de computer op zoek naar betrouwbare catteries die op dat moment kittens hebben van Blauwe Rus. Ons kinderen springen van blijdschap.Wij hebben contact opgenomen met verschillende catteries en kattenverenigingen.Tot ons spijt horen wij dat niemand heeft nestje en overal een lange wachtlijst.Vervelend,wat moeten wij doen?
Weer eindeloos wachten? Nee,nu zeker niet.
In geluk denkt men niet aan morgen, het geluk wordt hier en nu genoten. Het ras van de Blauwe Rus toch over de hele wereld verspreid en wij gaan ervan uit dat de Blauwe Rus uit Rusland afkomstig is. Dus,wij blijven zoeken, maar deze keer in Rusland. Binnen paar dagen hebben wij virtueel bezoek gedaan bij tientallen russische catteries. Het was echt moeilijk een keus maken.Ik heb mijn lieve poesje gevonden in Moskow bij cattery "Kaptown". Ze is geboren 30 november 2008.
Ik weet het niet, maar ik voelde zich heerlijk braaf en veilig in een diep geluk.
Het moeilijkste vraag komt naar voren. Hoe komen de kittens van Moskow naar Veenendaal?
Zelf kunnen wij echt niet naar Moskow. De eigenaress van cattery Irina had al gelukkig ervaring met katten importeren. Ze zei tegen ons dat ze gaat zelf alles regelen, natuurlijk voor extra kosten.
Niet voor niks hoorde ik dat de Blauwe Rus is onbetaalbaar beestje, ha, ha.
Ik moest een naam kiezen voor mij kleine wonder uit Moskow. Ondanks dat ik had wel foto s van de poes, probeer ik in de fantasie haar beeld even uitbeelden en een naam komt vanzelf naar voren. Ik noem mijn beestje Businka.
In het Nederlands betekend haar naam een kraaltje, een parel.
Elke dag pratte ik met Irina over mijn Businka en kreeg ik regelmatig nieuwste foto s van haar ontwikkeling en veel tips over verzorging.Twee weken voor spannende vliegreis ging ik mijn best doen voor alles goed voorbereiden bij Businka aankomst in Dusseldorf.
Zo veel moet ik hebben: een grote stevige krabpaal, mandje, kattenbak en voelling, kattenvoer, kattenspeeltjes,transpoortkooi en veel meer. Het lijkt erop dat ik ben weer in blije verwachting.Ik heb met mijn vriend afgesproken samen met zijn auto rijden naar vliegveld in Dusseldorf. Om 10.00 uur 's ochtends hoorde ik van Irina dat twee poesjes hebben al achter de rug dieren controle en ze zitten al in vliegtuig met koerier Natascha.
Vol verwachting klopt mijn hart, want bijna over enkele uren mijn droom werd werkelijkheid.
Alle nodige documenten en vaccinaties zijn in orde.Vol geluk liep ik terug in de auto met een transporttasje die klem ik voorzichtig aan mijn lijf , net als de oude vrouw uit de bus.
De eerste week was vol onrust in ons huis. Businka was ontzettend gestrest door de vreemde omgeving en de reis ernaar toe. Zij at heel weinig, maar gelukkig blijft drinken. Ze ging wel plassen in kattenbak, maar poepen lukte haar niet, al twee dagen.Van ons dierenarts krijg ik PRIMPERAN drank en binnen drie dagen Businka was weer in orde. Ze is een schattig en lief beestje.
Ons originele stamboom was goedgekeurd door adjunct-secretaris van Felikat en ons gegevens zijn opgenomen in het Felikatstamboek.Vanaf dit moment waren wij op twee showen met geweldige resultaten.
Eerste keer op het podium staan was voor mij weer een bijzonder moment in mijn leven.
Vergeet ik dat nooit.
04.05.2009.
